Her şeyden önce bütün Fenerbahçe taraftarı bu takımlar, hocasıyla gurur duymalı. 25 Yıllık hayatımda hiç görmediğim bir karakter ve isyan var bu takımda.
Kara 3 Temmuz'dan beri uğradıkları haksızlıkları, toplumsal linç'i, itibarsızlaştırılmalarını ve çalınan , görmezden gelenin alın terlerine karşı verdikleri mücadele'nin , isyan'ın göstergesiydi bu maç.
Hakem diye sahaya çıkan düdüklü hakkında bir şey söylemeye gerek yok aslında. 6.Dakikada sahada ki beynimizi çaldı ama sahadaki ve tribündeki "yüreler" savaşmaya ve isyana boyut atlayarak devam ettiler ve hak istediklerini savaşarak kazandılar maçın özeti budur.
Tekmeye Kafa soktular, kramp girene kadar koştular,düştüler kalktılar ve savaşmaya devam ettler işte bu yüzden hiç birini birbirinden ayırmayacağım.Mehmet'in, Caner'in, Baroni'nin,Gökhan'ın,Yobo'nun,Bekir'in,Volkan'ın ve tabi ki Emre'nin koyduğu karakter, yenilerin koyduğu çaba, ve en önemlisi kenarda duran muhtemelen bugüne kadar Fenerbahçe Cumhuriyeti'nin gördüğüen iyi kriz yöneticisi ve lideri Aykut Kocaman.
Gösterdiğiniz bu karakter hiç bir zaman unutulmayacak ve emin olun ki nesilden nesile aktarılacak tıpkı 88-89 sezonu kadrosu nasıl bugün sayılıyorsa siz ve bu savaşınızda unutulmayacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder